Ghaṭapaṇḍitajātaka

“Uṭṭhehi kaṇha kiṁ sesi, Ko attho supanena te; Yopi tuyhaṁ sako bhātā, Hadayaṁ cakkhu ca dakkhiṇaṁ; Tassa vātā balīyanti, Ghaṭo jappati kesava”.

“Tassa taṁ vacanaṁ sutvā, rohiṇeyyassa kesavo; Taramānarūpo vuṭṭhāsi, bhātusokena aṭṭito”.

“Kiṁ nu ummattarūpova, kevalaṁ dvārakaṁ imaṁ; Saso sasoti lapasi, ko nu te sasamāhari”.

“Sovaṇṇamayaṁ maṇīmayaṁ, Lohamayaṁ atha rūpiyāmayaṁ; Saṅkhasilāpavāḷamayaṁ, Kārayissāmi te sasaṁ”.

“Santi aññepi sasakā, araññe vanagocarā; Tepi te ānayissāmi, kīdisaṁ sasamicchasi”.

“Na cāhamete icchāmi, ye sasā pathavissitā; Candato sasamicchāmi, taṁ me ohara kesava”.

“So nūna madhuraṁ ñāti, jīvitaṁ vijahissasi; Apatthiyaṁ yo patthayasi, candato sasamicchasi”.

“Evañce kaṇha jānāsi, yadaññamanusāsasi; Kasmā pure mataṁ puttaṁ, ajjāpi manusocasi”.

“Yaṁ na labbhā manussena, amanussena vā puna; Jāto me mā marī putto, kuto labbhā alabbhiyaṁ.

Na mantā mūlabhesajjā, osadhehi dhanena vā; Sakkā ānayituṁ kaṇha, yaṁ petamanusocasi”.

“Yassa etādisā assu, amaccā purisapaṇḍitā; Yathā nijjhāpaye ajja, ghaṭo purisapaṇḍito.

Ādittaṁ vata maṁ santaṁ, ghatasittaṁva pāvakaṁ; Vārinā viya osiñcaṁ, sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.

Abbahī vata me sallaṁ, yamāsi hadayassitaṁ; Yo me sokaparetassa, puttasokaṁ apānudi.

Sohaṁ abbūḷhasallosmi, vītasoko anāvilo; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna māṇava”.

“Evaṁ karonti sappaññā, Ye honti anukampakā; Nivattayanti sokamhā, Ghaṭo jeṭṭhaṁva bhātaran”ti.

Ghaṭapaṇḍitajātakaṁ soḷasamaṁ.

Dasakanipātaṁ niṭṭhitaṁ.

Tassuddānaṁ

Daḷha kaṇha dhanañjaya saṅkhavaro, Raja sattaha kassa ca takkalinā; Dhammaṁ kukkuṭa kuṇḍali bhojanadā, Cakkavāka subhūrisa sotthi ghaṭoti.