Udayajātaka

“Ekā nisinnā suci saññatūrū, Pāsādamāruyha aninditaṅgī; Yācāmi taṁ kinnaranettacakkhu, Imekarattiṁ ubhayo vasema”.

“Okiṇṇantaraparikhaṁ, daḷhamaṭṭālakoṭṭhakaṁ; Rakkhitaṁ khaggahatthehi, duppavesamidaṁ puraṁ.

Daharassa yuvino cāpi, āgamo ca na vijjati; Atha kena nu vaṇṇena, saṅgamaṁ icchase mayā”.

“Yakkhohamasmi kalyāṇi, Āgatosmi tavantike; Tvaṁ maṁ nandaya bhaddante, Puṇṇakaṁsaṁ dadāmi te”.

“Devaṁ va yakkhaṁ atha vā manussaṁ, Na patthaye udayamaticca aññaṁ; Gaccheva tvaṁ yakkha mahānubhāva, Mā cassu gantvā punarāvajittha”.

“Yā sā rati uttamā kāmabhoginaṁ, Yaṁ hetu sattā visamaṁ caranti; Mā taṁ ratiṁ jīyi tuvaṁ sucimhite, Dadāmi te rūpiyaṁ kaṁsapūraṁ”.

“Nāriṁ naro nijjhapayaṁ dhanena, Ukkaṁsatī yattha karoti chandaṁ; Vipaccanīko tava devadhammo, Paccakkhato thokatarena esi”.

“Āyu ca vaṇṇo ca manussaloke, Nihīyati manujānaṁ sugatte; Teneva vaṇṇena dhanampi tuyhaṁ, Nihīyati jiṇṇatarāsi ajja.

Evaṁ me pekkhamānassa, rājaputti yasassini; Hāyateva tava vaṇṇo, ahorattānamaccaye”.

“Imināva tvaṁ vayasā, rājaputti sumedhase; Brahmacariyaṁ careyyāsi, bhiyyo vaṇṇavatī siyā”.

“Devā na jīranti yathā manussā, Gattesu tesaṁ valiyo na honti; Pucchāmi taṁ yakkha mahānubhāva, Kathaṁ nu devāna sarīradeho”.

“Devā na jīranti yathā manussā, Gattesu tesaṁ valiyo na honti; Suve suve bhiyyatarova tesaṁ, Dibbo ca vaṇṇo vipulā ca bhogā”.

“Kiṁsūdha bhītā janatā anekā, Maggo ca nekāyatanaṁ pavutto; Pucchāmi taṁ yakkha mahānubhāva, Katthaṭṭhito paralokaṁ na bhāye”.

“Vācaṁ manañca paṇidhāya sammā, Kāyena pāpāni akubbamāno; Bahunnapānaṁ gharamāvasanto, Saddho mudū saṁvibhāgī vadaññū; Saṅgāhako sakhilo saṇhavāco, Etthaṭṭhito paralokaṁ na bhāye”.

“Anusāsasi maṁ yakkha, yathā mātā yathā pitā; Uḷāravaṇṇaṁ pucchāmi, ko nu tvamasi subrahā”.

“Udayohamasmi kalyāṇi, saṅgarattā idhāgato; Āmanta kho taṁ gacchāmi, muttosmi tava saṅgarā”.

“Sace kho tvaṁ udayosi, saṅgarattā idhāgato; Anusāsa maṁ rājaputta, yathāssa puna saṅgamo”.

“Atipatati vayo khaṇo tatheva, Ṭhānaṁ natthi dhuvaṁ cavanti sattā; Parijiyyati addhuvaṁ sarīraṁ, Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ.

Kasiṇā pathavī dhanassa pūrā, Ekasseva siyā anaññadheyyā; Tañcāpi jahati avītarāgo, Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ.

Mātā ca pitā ca bhātaro ca, Bhariyā yāpi dhanena hoti kītā; Te cāpi jahanti aññamaññaṁ, Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ.

Kāyo parabhojananti ñatvā, Saṁsāre sugatiñca duggatiñca; Ittaravāsoti jāniyāna, Udaye mā pamāda carassu dhammaṁ”.

“Sādhu bhāsatiyaṁ yakkho, appaṁ maccāna jīvitaṁ; Kasirañca parittañca, tañca dukkhena saṁyutaṁ; Sāhaṁ ekā pabbajissāmi, hitvā kāsiṁ surundhanan”ti.

Udayajātakaṁ catutthaṁ.