Pānīyajātaka

“Mitto mittassa pānīyaṁ, adinnaṁ paribhuñjisaṁ; Tena pacchā vijigucchiṁ, taṁ pāpaṁ pakataṁ mayā; Mā puna akaraṁ pāpaṁ, tasmā pabbajito ahaṁ.

Paradārañca disvāna, chando me udapajjatha; Tena pacchā vijigucchiṁ, taṁ pāpaṁ pakataṁ mayā; Mā puna akaraṁ pāpaṁ, tasmā pabbajito ahaṁ.

Pitaraṁ me mahārāja, corā agaṇhu kānane; Tesāhaṁ pucchito jānaṁ, aññathā naṁ viyākariṁ.

Tena pacchā vijigucchiṁ, taṁ pāpaṁ pakataṁ mayā; Mā puna akaraṁ pāpaṁ, tasmā pabbajito ahaṁ.

Pāṇātipātamakaruṁ, somayāge upaṭṭhite; Tesāhaṁ samanuññāsiṁ.

Tena pacchā vijigucchiṁ, taṁ pāpaṁ pakataṁ mayā; Mā puna akaraṁ pāpaṁ, tasmā pabbajito ahaṁ.

Surāmerayamādhukā, ye janā paṭhamāsu no; Bahūnaṁ te anatthāya, majjapānamakappayuṁ; Tesāhaṁ samanuññāsiṁ.

Tena pacchā vijigucchiṁ, taṁ pāpaṁ pakataṁ mayā; Mā puna akaraṁ pāpaṁ, tasmā pabbajito ahaṁ”.

“Dhiratthu subahū kāme, duggandhe bahukaṇṭake; Ye ahaṁ paṭisevanto, nālabhiṁ tādisaṁ sukhaṁ”.

“Mahassādā sukhā kāmā, Natthi kāmā paraṁ sukhaṁ; Ye kāme paṭisevanti, Saggaṁ te upapajjare”.

“Appassādā dukhā kāmā, natthi kāmā paraṁ dukhaṁ; Ye kāme paṭisevanti, nirayaṁ te upapajjare.

Asī yathā sunisito, nettiṁsova supāyiko; Sattīva urasi khittā, kāmā dukkhatarā tato.

Aṅgārānaṁva jalitaṁ, kāsuṁ sādhikaporisaṁ; Phālaṁva divasantattaṁ, kāmā dukkhatarā tato.

Visaṁ yathā halāhalaṁ, telaṁ pakkuthitaṁ yathā; Tambaloha vilīnaṁva, kāmā dukkhatarā tato”ti.

Pānīyajātakaṁ pañcamaṁ.