Bhaddasālajātaka

“Kā tvaṁ suddhehi vatthehi, aghe vehāyasaṁ ṭhitā; Kena tyāssūni vattanti, kuto taṁ bhayamāgataṁ”.

“Taveva deva vijite, bhaddasāloti maṁ vidū; Saṭṭhi vassasahassāni, tiṭṭhato pūjitassa me.

Kārayantā nagarāni, agāre ca disampati; Vividhe cāpi pāsāde, na maṁ te accamaññisuṁ; Yatheva maṁ te pūjesuṁ, tatheva tvampi pūjaya”.

“Taṁ ivāhaṁ na passāmi, thūlaṁ kāyena te dumaṁ; Ārohapariṇāhena, abhirūposi jātiyā.

Pāsādaṁ kārayissāmi, ekatthambhaṁ manoramaṁ; Tattha taṁ upanessāmi, ciraṁ te yakkha jīvitaṁ”.

“Evaṁ cittaṁ udapādi, sarīrena vinābhāvo; Puthuso maṁ vikantitvā, khaṇḍaso avakantatha.

Agge ca chetvā majjhe ca, pacchā mūlamhi chindatha; Evaṁ me chijjamānassa, na dukkhaṁ maraṇaṁ siyā”.

“Hatthapādaṁ yathā chinde, Kaṇṇanāsañca jīvato; Tato pacchā siro chinde, Taṁ dukkhaṁ maraṇaṁ siyā.

Sukhaṁ nu khaṇḍaso chinnaṁ, bhaddasāla vanappati; Kiṁhetu kiṁ upādāya, khaṇḍaso chinnamicchasi”.

“Yañca hetumupādāya, hetuṁ dhammūpasaṁhitaṁ; Khaṇḍaso chinnamicchāmi, mahārāja suṇohi me.

Ñātī me sukhasaṁvaddhā, mama passe nivātajā; Tepihaṁ upahiṁseyyaṁ, paresaṁ asukhocitaṁ”.

“Ceteyyarūpaṁ cetesi, bhaddasāla vanappati; Hitakāmosi ñātīnaṁ, abhayaṁ samma dammi te”ti.

Bhaddasālajātakaṁ dutiyaṁ.