Janasandhajātaka

“Dasa khalu imāni ṭhānāni, Yāni pubbe akaritvā; Sa pacchā manutappati, Iccevāha janasandho.

Aladdhā vittaṁ tappati, pubbe asamudānitaṁ; Na pubbe dhanamesissaṁ, iti pacchānutappati.

Sakyarūpaṁ pure santaṁ, mayā sippaṁ na sikkhitaṁ; Kicchā vutti asippassa, iti pacchānutappati.

Kūṭavedī pure āsiṁ, pisuṇo piṭṭhimaṁsiko; Caṇḍo ca pharuso cāpi, iti pacchānutappati.

Pāṇātipātī pure āsiṁ, luddo cāpi anāriyo; Bhūtānaṁ nāpacāyissaṁ, iti pacchānutappati.

Bahūsu vata santīsu, anāpādāsu itthisu; Paradāraṁ asevissaṁ, iti pacchānutappati.

Bahumhi vata santamhi, annapāne upaṭṭhite; Na pubbe adadaṁ dānaṁ, iti pacchānutappati.

Mātaraṁ pitarañcāpi, jiṇṇakaṁ gatayobbanaṁ; Pahu santo na posissaṁ, iti pacchānutappati.

Ācariyamanusatthāraṁ, sabbakāmarasāharaṁ; Pitaraṁ atimaññissaṁ, iti pacchānutappati.

Samaṇe brāhmaṇe cāpi, sīlavante bahussute; Na pubbe payirupāsissaṁ, iti pacchānutappati.

Sādhu hoti tapo ciṇṇo, santo ca payirupāsito; Na ca pubbe tapo ciṇṇo, iti pacchānutappati.

Yo ca etāni ṭhānāni, yoniso paṭipajjati; Karaṁ purisakiccāni, sa pacchā nānutappatī”ti.

Janasandhajātakaṁ pañcamaṁ.