Ambajātaka

“Ahāsi me ambaphalāni pubbe, Aṇūni thūlāni ca brahmacāri; Teheva mantehi na dāni tuyhaṁ, Dumapphalā pātubhavanti brahme”.

“Nakkhattayogaṁ paṭimānayāmi, Khaṇaṁ muhuttañca mante na passaṁ; Nakkhattayogañca khaṇañca laddhā, Addhāharissambaphalaṁ pahūtaṁ”.

“Nakkhattayogaṁ na pure abhāṇi, Khaṇaṁ muhuttaṁ na pure asaṁsi; Sayaṁ harī ambaphalaṁ pahūtaṁ, Vaṇṇena gandhena rasenupetaṁ.

Mantābhijappena pure hi tuyhaṁ, Dumapphalā pātubhavanti brahme; Svājja na pāresi jappampi mantaṁ, Ayaṁ so ko nāma tavajja dhammo”.

“Caṇḍālaputto mama sampadāsi, Dhammena mante pakatiñca saṁsi; Mā cassu me pucchito nāmagottaṁ, Guyhittho atthaṁ vijaheyya manto.

Sohaṁ janindena janamhi puṭṭho, Makkhābhibhūto alikaṁ abhāṇiṁ; ‘Mantā ime brāhmaṇassā’ti micchā, Pahīnamanto kapaṇo rudāmi”.

“Eraṇḍā pucimandā vā, atha vā pālibhaddakā; Madhuṁ madhutthiko vinde, so hi tassa dumuttamo.

Khattiyā brāhmaṇā vessā, suddā caṇḍālapukkusā; Yamhā dhammaṁ vijāneyya, so hi tassa naruttamo.

Imassa daṇḍañca vadhañca datvā, Gale gahetvā khalayātha jammaṁ; Yo uttamatthaṁ kasirena laddhaṁ, Mānātimānena vināsayittha”.

“Yathā samaṁ maññamāno pateyya, Sobbhaṁ guhaṁ narakaṁ pūtipādaṁ; Rajjūti vā akkame kaṇhasappaṁ, Andho yathā jotimadhiṭṭhaheyya; Evampi maṁ tvaṁ khalitaṁ sapañña, Pahīnamantassa punappadāhi”.

“Dhammena mantaṁ tava sampadāsiṁ, Tuvampi dhammena pariggahesi; Pakatimpi te attamano asaṁsiṁ, Dhamme ṭhitaṁ taṁ na jaheyya manto.

Yo bāla mantaṁ kasirena laddhaṁ, Yaṁ dullabhaṁ ajja manussaloke; Kiñcāpi laddhā jīvituṁ appapañño, Vināsayī alikaṁ bhāsamāno.

Bālassa mūḷhassa akataññuno ca, Musā bhaṇantassa asaññatassa; Mante mayaṁ tādisake na dema, Kuto mantā gaccha na mayha ruccasī”ti.

Ambajātakaṁ paṭhamaṁ.