Cittasambhūtajātaka

“Sabbaṁ narānaṁ saphalaṁ suciṇṇaṁ, Na kammunā kiñcana moghamatthi; Passāmi sambhūtaṁ mahānubhāvaṁ, Sakammunā puññaphalūpapannaṁ.

Sabbaṁ narānaṁ saphalaṁ suciṇṇaṁ, Na kammunā kiñcana moghamatthi; Kaccinnu cittassapi evamevaṁ, Iddho mano tassa yathāpi mayhaṁ”.

“Sabbaṁ narānaṁ saphalaṁ suciṇṇaṁ, Na kammunā kiñcana moghamatthi; Cittampi jānāhi tatheva deva, Iddho mano tassa yathāpi tuyhaṁ”.

“Bhavaṁ nu citto sutamaññato te, Udāhu te koci naṁ etadakkhā; Gāthā sugītā na mamatthi kaṅkhā, Dadāmi te gāmavaraṁ satañca”.

“Na cāhaṁ citto sutamaññato me, Isī ca me etamatthaṁ asaṁsi; ‘Gantvāna rañño paṭigāhi gāthaṁ, Api te varaṁ attamano dadeyya’”.

“Yojentu ve rājarathe, sukate cittasibbane; Kacchaṁ nāgānaṁ bandhatha, gīveyyaṁ paṭimuñcatha.

Āhaññantu bherimudiṅgasaṅkhe, Sīghāni yānāni ca yojayantu; Ajjevahaṁ assamaṁ taṁ gamissaṁ, Yattheva dakkhissamisiṁ nisinnaṁ”.

“Suladdhalābho vata me ahosi, Gāthā sugītā parisāya majjhe; Svāhaṁ isiṁ sīlavatūpapannaṁ, Disvā patīto sumanohamasmi”.

“Āsanaṁ udakaṁ pajjaṁ, paṭiggaṇhātu no bhavaṁ; Agghe bhavantaṁ pucchāma, agghaṁ kurutu no bhavaṁ”.

“Rammañca te āvasathaṁ karontu, Nārīgaṇehi paricārayassu; Karohi okāsamanuggahāya, Ubhopimaṁ issariyaṁ karoma”.

“Disvā phalaṁ duccaritassa rāja, Atho suciṇṇassa mahāvipākaṁ; Attānameva paṭisaṁyamissaṁ, Na patthaye putta pasuṁ dhanaṁ vā.

Dasevimā vassadasā, maccānaṁ idha jīvitaṁ; Apattaññeva taṁ odhiṁ, naḷo chinnova sussati.

Tattha kā nandi kā khiḍḍā, kā ratī kā dhanesanā; Kiṁ me puttehi dārehi, rāja muttosmi bandhanā.

Sohaṁ evaṁ pajānāmi, maccu me nappamajjati; Antakenādhipannassa, kā ratī kā dhanesanā.

Jāti narānaṁ adhamā janinda, Caṇḍālayoni dvipadākaniṭṭhā; Sakehi kammehi supāpakehi, Caṇḍālagabbhe avasimha pubbe.

Caṇḍālāhumha avantīsu, migā nerañjaraṁ pati; Ukkusā nammadātīre, tyajja brāhmaṇakhattiyā.

Upanīyati jīvitamappamāyu, Jarūpanītassa na santi tāṇā; Karohi pañcāla mameta vākyaṁ, Mākāsi kammāni dukkhudrayāni.

Upanīyati jīvitamappamāyu, Jarūpanītassa na santi tāṇā; Karohi pañcāla mameta vākyaṁ, Mākāsi kammāni dukkhapphalāni.

Upanīyati jīvitamappamāyu, Jarūpanītassa na santi tāṇā; Karohi pañcāla mameta vākyaṁ, Mākāsi kammāni rajassirāni.

Upanīyati jīvitamappamāyu, Vaṇṇaṁ jarā hanti narassa jiyyato; Karohi pañcāla mameta vākyaṁ, Mākāsi kammaṁ nirayūpapattiyā”.

“Addhā hi saccaṁ vacanaṁ tavetaṁ, Yathā isī bhāsasi evametaṁ; Kāmā ca me santi anapparūpā, Te duccajā mādisakena bhikkhu.

Nāgo yathā paṅkamajjhe byasanno, Passaṁ thalaṁ nābhisambhoti gantuṁ; Evampahaṁ kāmapaṅke byasanno, Na bhikkhuno maggamanubbajāmi.

Yathāpi mātā ca pitā ca puttaṁ, Anusāsare kinti sukhī bhaveyya; Evampi maṁ tvaṁ anusāsa bhante, Yathā ciraṁ pecca sukhī bhaveyyaṁ”.

“No ce tuvaṁ ussahase janinda, Kāme ime mānusake pahātuṁ; Dhammiṁ baliṁ paṭṭhapayassu rāja, Adhammakāro tava māhu raṭṭhe.

Dūtā vidhāvantu disā catasso, Nimantakā samaṇabrāhmaṇānaṁ; Te annapānena upaṭṭhahassu, Vatthena senāsanapaccayena ca.

Annena pānena pasannacitto, Santappaya samaṇabrāhmaṇe ca; Datvā ca bhutvā ca yathānubhāvaṁ, Anindito saggamupehi ṭhānaṁ.

Sace ca taṁ rāja mado saheyya, Nārīgaṇehi paricārayantaṁ; Imameva gāthaṁ manasī karohi, Bhāsesi cenaṁ parisāya majjhe.

Abbhokāsasayo jantu, vajantyā khīrapāyito; Parikiṇṇo suvānehi, svājja rājāti vuccatī”ti.

Cittasambhūtajātakaṁ dutiyaṁ.