Sivijātaka

“Dūre apassaṁ therova, cakkhuṁ yācitumāgato; Ekanettā bhavissāma, cakkhuṁ me dehi yācito”.

“Kenānusiṭṭho idha māgatosi, Vanibbaka cakkhupathāni yācituṁ; Suduccajaṁ yācasi uttamaṅgaṁ, Yamāhu nettaṁ purisena duccajaṁ”.

“Yamāhu devesu sujampatīti, Maghavāti naṁ āhu manussaloke; Tenānusiṭṭho idha māgatosmi, Vanibbako cakkhupathāni yācituṁ.

Vanibbato mayha vaniṁ anuttaraṁ, Dadāhi te cakkhupathāni yācito; Dadāhi me cakkhupathaṁ anuttaraṁ, Yamāhu nettaṁ purisena duccajaṁ”.

“Yena atthena āgacchi, yamatthamabhipatthayaṁ; Te te ijjhantu saṅkappā, labha cakkhūni brāhmaṇa.

Ekaṁ te yācamānassa, Ubhayāni dadāmahaṁ; Sa cakkhumā gaccha janassa pekkhato, Yadicchase tvaṁ tadate samijjhatu”.

“Mā no deva adā cakkhuṁ, mā no sabbe parākari; Dhanaṁ dehi mahārāja, muttā veḷuriyā bahū.

Yutte deva rathe dehi, ājānīye calaṅkate; Nāge dehi mahārāja, hemakappanavāsase.

Yathā taṁ sivayo sabbe, sayoggā sarathā sadā; Samantā parikireyyuṁ, evaṁ dehi rathesabha”.

“Yo ve dassanti vatvāna, adāne kurute mano; Bhūmyaṁ so patitaṁ pāsaṁ, gīvāyaṁ paṭimuñcati.

Yo ve dassanti vatvāna, adāne kurute mano; Pāpā pāpataro hoti, sampatto yamasādhanaṁ.

Yañhi yāce tañhi dade, yaṁ na yāce na taṁ dade; Svāhaṁ tameva dassāmi, yaṁ maṁ yācati brāhmaṇo”.

“Āyuṁ nu vaṇṇaṁ nu sukhaṁ balaṁ nu, Kiṁ patthayāno nu janinda desi; Kathañhi rājā sivinaṁ anuttaro, Cakkhūni dajjā paralokahetu”.

“Na vāhametaṁ yasasā dadāmi, Na puttamicche na dhanaṁ na raṭṭhaṁ; Satañca dhammo carito purāṇo, Icceva dāne ramate mano mama”. (…)

“Sakhā ca mitto ca mamāsi sīvika, Susikkhito sādhu karohi me vaco; Uddharitvā cakkhūni mamaṁ jigīsato, Hatthesu ṭhapehi vanibbakassa”.

Codito sivirājena, sīviko vacanaṅkaro; Rañño cakkhūnuddharitvā, brāhmaṇassūpanāmayi; Sacakkhu brāhmaṇo āsi, andho rājā upāvisi.

Tato so katipāhassa, uparūḷhesu cakkhusu; Sūtaṁ āmantayī rājā, sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhano.

“Yojehi sārathi yānaṁ, yuttañca paṭivedaya; Uyyānabhūmiṁ gacchāma, pokkharañño vanāni ca”.

So ca pokkharaṇītīre, pallaṅkena upāvisi; Tassa sakko pāturahu, devarājā sujampati.

“Sakkohamasmi devindo, āgatosmi tavantike; Varaṁ varassu rājīsi, yaṁ kiñci manasicchasi”.

“Pahūtaṁ me dhanaṁ sakka, balaṁ koso canappako; Andhassa me sato dāni, maraṇaññeva ruccati”.

“Yāni saccāni dvipadinda, tāni bhāsassu khattiya; Saccaṁ te bhaṇamānassa, puna cakkhu bhavissati”.

“Ye maṁ yācitumāyanti, nānāgottā vanibbakā; Yopi maṁ yācate tattha, sopi me manaso piyo; Etena saccavajjena, cakkhu me upapajjatha.

Yaṁ maṁ so yācituṁ āgā, dehi cakkhunti brāhmaṇo; Tassa cakkhūni pādāsiṁ, brāhmaṇassa vanibbato.

Bhiyyo maṁ āvisī pīti, somanassañcanappakaṁ; Etena saccavajjena, dutiyaṁ me upapajjatha”.

“Dhammena bhāsitā gāthā, sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhana; Etāni tava nettāni, dibbāni paṭidissare.

Tirokuṭṭaṁ tiroselaṁ, samatiggayha pabbataṁ; Samantā yojanasataṁ, dassanaṁ anubhontu te”.

“Ko nīdha vittaṁ na dadeyya yācito, Api visiṭṭhaṁ supiyampi attano; Tadiṅgha sabbe sivayo samāgatā, Dibbāni nettāni mamajja passatha.

Tirokuṭṭaṁ tiroselaṁ, samatiggayha pabbataṁ; Samantā yojanasataṁ, dassanaṁ anubhonti me.

Na cāgamattā paramatthi kiñci, Maccānaṁ idha jīvite; Datvāna mānusaṁ cakkhuṁ, Laddhaṁ me cakkhuṁ amānusaṁ.

Etampi disvā sivayo, Detha dānāni bhuñjatha; Datvā ca bhutvā ca yathānubhāvaṁ, Aninditā saggamupetha ṭhānan”ti.

Sivijātakaṁ tatiyaṁ.