Rohaṇamigajātaka

“Ete yūthā patiyanti, bhītā maraṇassa cittaka; Gaccha tuvampi mākaṅkhi, jīvissanti tayā saha”.

“Nāhaṁ rohaṇa gacchāmi, hadayaṁ me avakassati; Na taṁ ahaṁ jahissāmi, idha hissāmi jīvitaṁ”.

“Te hi nūna marissanti, andhā apariṇāyakā; Gaccha tuvampi mākaṅkhi, jīvissanti tayā saha”.

“Nāhaṁ rohaṇa gacchāmi, hadayaṁ me avakassati; Na taṁ baddhaṁ jahissāmi, idha hissāmi jīvitaṁ”.

“Gaccha bhīru palāyassu, kūṭe baddhosmi āyase; Gaccha tuvampi mākaṅkhi, jīvissanti tayā saha”.

“Nāhaṁ rohaṇa gacchāmi, hadayaṁ me avakassati; Na taṁ ahaṁ jahissāmi, idha hissāmi jīvitaṁ”.

“Te hi nūna marissanti, andhā apariṇāyakā; Gaccha tuvampi mākaṅkhi, jīvissanti tayā saha”.

“Nāhaṁ rohaṇa gacchāmi, hadayaṁ me avakassati; Na taṁ baddhaṁ jahissāmi, idha hissāmi jīvitaṁ”.

“Ayaṁ so luddako eti, luddarūpo sahāvudho; Yo no vadhissati ajja, usunā sattiyā api”.

“Sā muhuttaṁ palāyitvā, bhayaṭṭā bhayatajjitā; Sudukkaraṁ akarā bhīru, maraṇāyūpanivattatha”.

“Kiṁ nu teme migā honti, muttā baddhaṁ upāsare; Na taṁ cajitumicchanti, jīvitassapi kāraṇā”.

“Bhātaro honti me ludda, sodariyā ekamātukā; Na maṁ cajitumicchanti, jīvitassapi kāraṇā”.

“Te hi nūna marissanti, andhā apariṇāyakā; Pañcannaṁ jīvitaṁ dehi, bhātaraṁ muñca luddaka”.

“So vo ahaṁ pamokkhāmi, mātāpettibharaṁ migaṁ; Nandantu mātāpitaro, muttaṁ disvā mahāmigaṁ”.

“Evaṁ luddaka nandassu, saha sabbehi ñātibhi; Yathāhamajja nandāmi, muttaṁ disvā mahāmigaṁ”.

“Kathaṁ tvaṁ pamokkho āsi, Upanītasmi jīvite; Kathaṁ putta amocesi, Kūṭapāsamha luddako”.

“Bhaṇaṁ kaṇṇasukhaṁ vācaṁ, hadayaṅgaṁ hadayassitaṁ; Subhāsitāhi vācāhi, cittako maṁ amocayi.

Bhaṇaṁ kaṇṇasukhaṁ vācaṁ, hadayaṅgaṁ hadayassitaṁ; Subhāsitāhi vācāhi, sutanā maṁ amocayi.

Sutvā kaṇṇasukhaṁ vācaṁ, hadayaṅgaṁ hadayassitaṁ; Subhāsitāni sutvāna, luddako maṁ amocayi”.

“Evaṁ ānandito hotu, saha dārehi luddako; Yathā mayajja nandāma, disvā rohaṇamāgataṁ”.

“Nanu tvaṁ avaca ludda, ‘migacammāni āhariṁ’; Atha kena nu vaṇṇena, migacammāni nāhari”.

“Āgamā ceva hatthatthaṁ, kūṭapāsañca so migo; Abajjhi taṁ migarājaṁ, tañca muttā upāsare.

Tassa me ahu saṁvego, abbhuto lomahaṁsano; Imañcāhaṁ migaṁ haññe, ajja hissāmi jīvitaṁ”.

“Kīdisā te migā ludda, kīdisā dhammikā migā; Kathaṁvaṇṇā kathaṁsīlā, bāḷhaṁ kho ne pasaṁsasi”.

“Odātasiṅgā sucivālā, jātarūpatacūpamā; Pādā lohitakā tesaṁ, añjitakkhā manoramā”.

“Edisā te migā deva, edisā dhammikā migā; Mātāpettibharā deva, na te so abhihārituṁ”.

“Dammi nikkhasataṁ ludda, thūlañca maṇikuṇḍalaṁ; Catussadañca pallaṅkaṁ, umāpupphasarinnibhaṁ.

Dve ca sādisiyo bhariyā, usabhañca gavaṁ sataṁ; Dhammena rajjaṁ kāressaṁ, bahukāro mesi luddaka.

Kasivāṇijjā iṇadānaṁ, uñchācariyā ca luddaka; Etena dāraṁ posehi, mā pāpaṁ akarī punāti”.

Rohaṇamigajātakaṁ pañcamaṁ.