Campeyyajātaka

“Kā nu vijjurivābhāsi, Osadhī viya tārakā; Devatā nusi gandhabbī, Na taṁ maññāmi mānusiṁ”.

“Namhi devī na gandhabbī, na mahārāja mānusī; Nāgakaññāsmi bhaddante, atthenamhi idhāgatā”.

“Vibbhantacittā kupitindriyāsi, Nettehi te vārigaṇā savanti; Kiṁ te naṭṭhaṁ kiṁ pana patthayānā, Idhāgatā nāri tadiṅgha brūhi”.

“Yamuggatejo uragoti cāhu, Nāgoti naṁ āhu janā janinda; Tamaggahī puriso jīvikattho, Taṁ bandhanā muñca patī mameso”.

“Kathaṁ nvayaṁ balaviriyūpapanno, Hatthattamāgacchi vanibbakassa; Akkhāhi me nāgakaññe tamatthaṁ, Kathaṁ vijānemu gahītanāgaṁ”.

“Nagarampi nāgo bhasmaṁ kareyya, Tathā hi so balaviriyūpapanno; Dhammañca nāgo apacāyamāno, Tasmā parakkamma tapo karoti.

Cātuddasiṁ pañcadasiñca rāja, Catuppathe sammati nāgarājā; Tamaggahī puriso jīvikattho, Taṁ bandhanā muñca patī mameso”.

“Soḷasitthisahassāni, āmuttamaṇikuṇḍalā; Vārigehasayā nārī, tāpi taṁ saraṇaṁ gatā.

Dhammena mocehi asāhasena, Gāmena nikkhena gavaṁ satena; Ossaṭṭhakāyo urago carātu, Puññatthiko muñcatu bandhanasmā”.

“Dhammena mocemi asāhasena, Gāmena nikkhena gavaṁ satena; Ossaṭṭhakāyo urago carātu, Puññatthiko muñcatu bandhanasmā.

Dammi nikkhasataṁ ludda, thūlañca maṇikuṇḍalaṁ; Catussadañca pallaṅkaṁ, umāpupphasarinnibhaṁ.

Dve ca sādisiyo bhariyā, Usabhañca gavaṁ sataṁ; Ossaṭṭhakāyo urago carātu, Puññatthiko muñcatu bandhanasmā”.

“Vināpi dānā tava vacanaṁ janinda, Muñcemu naṁ uragaṁ bandhanasmā; Ossaṭṭhakāyo urago carātu, Puññatthiko muñcatu bandhanasmā”.

Mutto campeyyako nāgo, rājānaṁ etadabravi; “Namo te kāsirājatthu, namo te kāsivaḍḍhana; Añjaliṁ te paggaṇhāmi, passeyyaṁ me nivesanaṁ”.

“Addhā hi dubbissasametamāhu, Yaṁ mānuso vissase amānusamhi; Sace ca maṁ yācasi etamatthaṁ, Dakkhemu te nāga nivesanāni”.

“Sacepi vāto girimāvaheyya, Cando ca suriyo ca chamā pateyyuṁ; Sabbā ca najjo paṭisotaṁ vajeyyuṁ, Na tvevahaṁ rāja musā bhaṇeyyaṁ.

Nabhaṁ phaleyya udadhīpi susse, Saṁvaṭṭaye bhūtadharā vasundharā; Siluccayo meru samūlamuppate, Na tvevahaṁ rāja musā bhaṇeyyaṁ”.

“Addhā hi dubbissasametamāhu, Yaṁ mānuso vissase amānusamhi; Sace ca maṁ yācasi etamatthaṁ, Dakkhemu te nāga nivesanāni.

Tumhe khottha ghoravisā uḷārā, Mahātejā khippakopī ca hotha; Maṅkāraṇā bandhanasmā pamutto, Arahasi no jānituye katāni”.

“So paccataṁ niraye ghorarūpe, Mā kāyikaṁ sātamalattha kiñci; Peḷāya baddho maraṇaṁ upetu, Yo tādisaṁ kammakataṁ na jāne”.

“Saccappaṭiññā tava mesa hotu, Akkodhano hohi anupanāhī; Sabbañca te nāgakulaṁ supaṇṇā, Aggiṁva gimhesu vivajjayantu”.

“Anukampasī nāgakulaṁ janinda, Mātā yathā suppiyaṁ ekaputtaṁ; Ahañca te nāgakulena saddhiṁ, Kāhāmi veyyāvaṭikaṁ uḷāraṁ”.

“Yojentu ve rājarathe sucitte, Kambojake assatare sudante; Nāge ca yojentu suvaṇṇakappane, Dakkhemu nāgassa nivesanāni”.

Bherī mudiṅgā paṇavā ca saṅkhā, Avajjayiṁsu uggasenassa rañño; Pāyāsi rājā bahusobhamāno, Purakkhato nārigaṇassa majjhe.

Suvaṇṇacitakaṁ bhūmiṁ, addakkhi kāsivaḍḍhano; Sovaṇṇamayapāsāde, veḷuriyaphalakatthate.

Sa rājā pāvisi byamhaṁ, campeyyassa nivesanaṁ; Ādiccavaṇṇasannibhaṁ, kaṁsavijju pabhassaraṁ.

Nānārukkhehi sañchannaṁ, nānāgandhasamīritaṁ; So pāvekkhi kāsirājā, campeyyassa nivesanaṁ.

Paviṭṭhasmiṁ kāsiraññe, campeyyassa nivesanaṁ; Dibbā tūriyā pavajjiṁsu, nāgakaññā ca naccisuṁ.

Taṁ nāgakaññā caritaṁ gaṇena, Anvāruhī kāsirājā pasanno; Nisīdi sovaṇṇamayamhi pīṭhe, Sāpassaye candanasāralitte.

So tattha bhutvā ca atho ramitvā, Campeyyakaṁ kāsirājā avoca; “Vimānaseṭṭhāni imāni tuyhaṁ, Ādiccavaṇṇāni pabhassarāni; Netādisaṁ atthi manussaloke, Kiṁ patthayaṁ nāga tapo karosi.

Tā kambukāyūradharā suvatthā, Vaṭṭaṅgulī tambatalūpapannā; Paggayha pāyenti anomavaṇṇā, Netādisaṁ atthi manussaloke; Kiṁ patthayaṁ nāga tapo karosi.

Najjo ca temā puthulomamacchā, Āṭā sakuntābhirudā sutitthā; Netādisaṁ atthi manussaloke, Kiṁ patthayaṁ nāga tapo karosi.

Koñcā mayūrā diviyā ca haṁsā, Vaggussarā kokilā sampatanti; Netādisaṁ atthi manussaloke, Kiṁ patthayaṁ nāga tapo karosi.

Ambā ca sālā tilakā ca jambuyo, Uddālakā pāṭaliyo ca phullā; Netādisaṁ atthi manussaloke, Kiṁ patthayaṁ nāga tapo karosi.

Imā ca te pokkharañño samantato, Dibbā ca gandhā satataṁ pavāyanti; Netādisaṁ atthi manussaloke, Kiṁ patthayaṁ nāga tapo karosi”.

“Na puttahetu na dhanassa hetu, Na āyuno cāpi janinda hetu; Manussayoniṁ abhipatthayāno, Tasmā parakkamma tapo karomi”.

“Tvaṁ lohitakkho vihatantaraṁso, Alaṅkato kappitakesamassu; Surosito lohitacandanena, Gandhabbarājāva disā pabhāsasi.

Deviddhipattosi mahānubhāvo, Sabbehi kāmehi samaṅgibhūto; Pucchāmi taṁ nāgarājetamatthaṁ, Seyyo ito kena manussaloko”.

“Janinda nāññatra manussalokā, Suddhī va saṁvijjati saṁyamo vā; Ahañca laddhāna manussayoniṁ, Kāhāmi jātimaraṇassa antaṁ”.

“Addhā have sevitabbā sapaññā, Bahussutā ye bahuṭhānacintino; Nāriyo ca disvāna tuvañca nāga, Kāhāmi puññāni anappakāni”.

“Addhā have sevitabbā sapaññā, Bahussutā ye bahuṭhānacintino; Nāriyo ca disvāna mamañca rāja, Karohi puññāni anappakāni”.

“Idañca me jātarūpaṁ pahūtaṁ, Rāsī suvaṇṇassa ca tālamattā; Ito haritvāna suvaṇṇagharāni, Karassu rūpiyapākāraṁ karontu.

Muttā ca vāhasahassāni pañca, Veḷuriyamissāni ito haritvā; Antepure bhūmiyaṁ santharantu, Nikkaddamā hehiti nīrajā ca.

Etādisaṁ āvasa rājaseṭṭha, Vimānaseṭṭhaṁ bahu sobhamānaṁ; Bārāṇasiṁ nagaraṁ iddhaṁ phītaṁ, Rajjañca kārehi anomapaññā”ti.

Campeyyajātakaṁ dasamaṁ.