Mahāpalobhanajātaka

Brahmalokā cavitvāna, devaputto mahiddhiko; Rañño putto udapādi, sabbakāmasamiddhisu.

Kāmā vā kāmasaññā vā, brahmaloke na vijjati; Svāssu tāyeva saññāya, kāmehi vijigucchatha.

Tassa cantepure āsi, jhānāgāraṁ sumāpitaṁ; So tattha paṭisallīno, eko rahasi jhāyatha.

Sa rājā paridevesi, puttasokena aṭṭito; “Ekaputto cayaṁ mayhaṁ, na ca kāmāni bhuñjati.

Ko nu khvettha upāyo so, ko vā jānāti kiñcanaṁ; Yo me puttaṁ palobheyya, yathā kāmāni patthaye”.

Ahu kumārī tattheva, vaṇṇarūpasamāhitā; Kusalā naccagītassa, vādite ca padakkhiṇā.

Sā tattha upasaṅkamma, rājānaṁ etadabravi; “Ahaṁ kho naṁ palobheyyaṁ, sace bhattā bhavissati”.

Taṁ tathāvādiniṁ rājā, kumāriṁ etadabravi; “Tvaññeva naṁ palobhehi, tava bhattā bhavissati”.

Sā ca antepuraṁ gantvā, bahuṁ kāmupasaṁhitaṁ; Hadayaṅgamā pemanīyā, citrā gāthā abhāsatha.

Tassā ca gāyamānāya, saddaṁ sutvāna nāriyā; Kāmacchandassa uppajji, janaṁ so paripucchatha.

“Kasseso saddo ko vā so, bhaṇati uccāvacaṁ bahuṁ; Hadayaṅgamaṁ pemanīyaṁ, aho kaṇṇasukhaṁ mama”.

“Esā kho pamadā deva, khiḍḍā esā anappikā; Sace tvaṁ kāme bhuñjeyya, bhiyyo bhiyyo chādeyyu taṁ”.

“Iṅgha āgacchatorena, avidūramhi gāyatu; Assamassa samīpamhi, santike mayhaṁ gāyatu”.

Tirokuṭṭamhi gāyitvā, jhānāgāramhi pāvisi; Bandhi naṁ anupubbena, āraññamiva kuñjaraṁ.

Tassa kāmarasaṁ ñatvā, issādhammo ajāyatha; “Ahameva kāme bhuñjeyyaṁ, mā añño puriso ahu”.

Tato asiṁ gahetvāna, purise hantuṁ upakkami; “Ahameveko bhuñjissaṁ, mā añño puriso siyā”.

Tato jānapadā sabbe, vikkandiṁsu samāgatā; “Putto tyāyaṁ mahārāja, janaṁ heṭhetyadūsakaṁ”.

Tañca rājā vivāhesi, samhā raṭṭhā ca khattiyo; “Yāvatā vijitaṁ mayhaṁ, na te vatthabba tāvade”.

Tato so bhariyamādāya, samuddaṁ upasaṅkami; Paṇṇasālaṁ karitvāna, vanamuñchāya pāvisi.

Athettha isi māgacchi, samuddaṁ uparūpari; So tassa gehaṁ pāvekkhi, bhattakāle upaṭṭhite.

Tañca bhariyā palobhesi, passa yāva sudāruṇaṁ; Cuto so brahmacariyamhā, iddhiyā parihāyatha.

Rājaputto ca uñchāto, vanamūlaphalaṁ bahuṁ; Sāyaṁ kājena ādāya, assamaṁ upasaṅkami.

Isī ca khattiyaṁ disvā, samuddaṁ upasaṅkami; “Vehāyasaṁ gamissan”ti, sīdate so mahaṇṇave.

Khattiyo ca isiṁ disvā, sīdamānaṁ mahaṇṇave; Tasseva anukampāya, imā gāthā abhāsatha.

“Abhijjamāne vārismiṁ, sayaṁ āgamma iddhiyā; Missībhāvitthiyā gantvā, saṁsīdasi mahaṇṇave.

Āvaṭṭanī mahāmāyā, brahmacariyavikopanā; Sīdanti naṁ viditvāna, ārakā parivajjaye.

Analā mudusambhāsā, duppūrā tā nadīsamā; Sīdanti naṁ viditvāna, ārakā parivajjaye.

Yaṁ etā upasevanti, chandasā vā dhanena vā; Jātavedova saṁ ṭhānaṁ, khippaṁ anudahanti naṁ”.

Khattiyassa vaco sutvā, isissa nibbidā ahu; Laddhā porāṇakaṁ maggaṁ, gacchate so vihāyasaṁ.

Khattiyo ca isiṁ disvā, gacchamānaṁ vihāyasaṁ; Saṁvegaṁ alabhī dhīro, pabbajjaṁ samarocayi.

Tato so pabbajitvāna, kāmarāgaṁ virājayi; Kāmarāgaṁ virājetvā, brahmalokūpago ahūti.

Mahāpalobhanajātakaṁ ekādasamaṁ.