Sīlavattheragāthā

“Sīlamevidha sikkhetha, asmiṁ loke susikkhitaṁ; Sīlañhi sabbasampattiṁ, upanāmeti sevitaṁ.

Sīlaṁ rakkheyya medhāvī, patthayāno tayo sukhe; Pasaṁsaṁ vittilābhañca, pecca sagge pamodanaṁ.

Sīlavā hi bahū mitte, saññamenādhigacchati; Dussīlo pana mittehi, dhaṁsate pāpamācaraṁ.

Avaṇṇañca akittiñca, dussīlo labhate naro; Vaṇṇaṁ kittiṁ pasaṁsañca, sadā labhati sīlavā.

Ādi sīlaṁ patiṭṭhā ca, kalyāṇānañca mātukaṁ; Pamukhaṁ sabbadhammānaṁ, tasmā sīlaṁ visodhaye.

Velā ca saṁvaraṁ sīlaṁ, cittassa abhihāsanaṁ; Titthañca sabbabuddhānaṁ, tasmā sīlaṁ visodhaye.

Sīlaṁ balaṁ appaṭimaṁ, sīlaṁ āvudhamuttamaṁ; Sīlamābharaṇaṁ seṭṭhaṁ, sīlaṁ kavacamabbhutaṁ.

Sīlaṁ setu mahesakkho, sīlaṁ gandho anuttaro; Sīlaṁ vilepanaṁ seṭṭhaṁ, yena vāti disodisaṁ.

Sīlaṁ sambalamevaggaṁ, sīlaṁ pātheyyamuttamaṁ; Sīlaṁ seṭṭho ativāho, yena yāti disodisaṁ.

Idheva nindaṁ labhati, peccāpāye ca dummano; Sabbattha dummano bālo, sīlesu asamāhito.

Idheva kittiṁ labhati, pecca sagge ca summano; Sabbattha sumano dhīro, sīlesu susamāhito.

Sīlameva idha aggaṁ, paññavā pana uttamo; Manussesu ca devesu, sīlapaññāṇato jayan”ti. … Sīlavo thero ….