Kisāgotamītherīgāthā

“Kalyāṇamittatā muninā, lokaṁ ādissa vaṇṇitā; Kalyāṇamitte bhajamāno, api bālo paṇḍito assa.

Bhajitabbā sappurisā, Paññā tathā vaḍḍhati bhajantānaṁ; Bhajamāno sappurise, Sabbehipi dukkhehi pamucceyya.

Dukkhañca vijāneyya, Dukkhassa ca samudayaṁ nirodhaṁ; Aṭṭhaṅgikañca maggaṁ, Cattāripi ariyasaccāni”.

“Dukkho itthibhāvo, Akkhāto purisadammasārathinā; Sapattikampi hi dukkhaṁ, Appekaccā sakiṁ vijātāyo.

Galake api kantanti, Sukhumāliniyo visāni khādanti; Janamārakamajjhagatā, Ubhopi byasanāni anubhonti”.

“Upavijaññā gacchantī, addasāhaṁ patiṁ mataṁ; Panthamhi vijāyitvāna, appattāva sakaṁ gharaṁ.

Dve puttā kālakatā, Patī ca panthe mato kapaṇikāya; Mātā pitā ca bhātā, Ḍayhanti ca ekacitakāyaṁ”.

“Khīṇakulīne kapaṇe, Anubhūtaṁ te dukhaṁ aparimāṇaṁ; Assū ca te pavattaṁ, Bahūni ca jātisahassāni.

Vasitā susānamajjhe, Athopi khāditāni puttamaṁsāni; Hatakulikā sabbagarahitā, Matapatikā amatamadhigacchiṁ.

Bhāvito me maggo, Ariyo aṭṭhaṅgiko amatagāmī; Nibbānaṁ sacchikataṁ, Dhammādāsaṁ avekkhiṁhaṁ.

Ahamamhi kantasallā, Ohitabhārā katañhi karaṇīyaṁ; Kisā gotamī therī, Vimuttacittā imaṁ bhaṇī”ti.

… Kisā gotamī therī ….

Ekādasakanipāto niṭṭhito.