Uppalavaṇṇātherīgāthā

“Ubho mātā ca dhītā ca, mayaṁ āsuṁ sapattiyo; Tassā me ahu saṁvego, abbhuto lomahaṁsano.

Dhiratthu kāmā asucī, duggandhā bahukaṇṭakā; Yattha mātā ca dhītā ca, sabhariyā mayaṁ ahuṁ.

Kāmesvādīnavaṁ disvā, nekkhammaṁ daṭṭhu khemato; Sā pabbajjiṁ rājagahe, agārasmānagāriyaṁ.

Pubbenivāsaṁ jānāmi, dibbacakkhu visodhitaṁ; Cetopariccañāṇañca, sotadhātu visodhitā.

Iddhīpi me sacchikatā, patto me āsavakkhayo; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Iddhiyā abhinimmitvā, caturassaṁ rathaṁ ahaṁ; Buddhassa pāde vanditvā, lokanāthassa tādino”.

“Supupphitaggaṁ upagamma pādapaṁ, Ekā tuvaṁ tiṭṭhasi sālamūle; Na cāpi te dutiyo atthi koci, Bāle na tvaṁ bhāyasi dhuttakānaṁ”.

“Sataṁ sahassānipi dhuttakānaṁ, Samāgatā edisakā bhaveyyuṁ; Lomaṁ na iñje napi sampavedhe, Kiṁ me tuvaṁ māra karissaseko.

Esā antaradhāyāmi, kucchiṁ vā pavisāmi te; Bhamukantare tiṭṭhāmi, tiṭṭhantiṁ maṁ na dakkhasi.

Cittamhi vasībhūtāhaṁ, iddhipādā subhāvitā; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Sattisūlūpamā kāmā, khandhāsaṁ adhikuṭṭanā; Yaṁ tvaṁ ‘kāmaratiṁ’ brūsi, ‘āratī’ dāni sā mama.

Sabbattha vihatā nandī, Tamokhandho padālito; Evaṁ jānāhi pāpima, Nihato tvamasi antakā”ti.

… Uppalavaṇṇā therī ….

Dvādasakanipāto niṭṭhito.