Paṭhamapatibbatāvimānavatthu

“Koñcā mayūrā diviyā ca haṁsā, Vaggussarā kokilā sampatanti; Pupphābhikiṇṇaṁ rammamidaṁ vimānaṁ, Anekacittaṁ naranārisevitaṁ.

Tatthacchasi devi mahānubhāve, Iddhī vikubbanti anekarūpā; Imā ca te accharāyo samantato, Naccanti gāyanti pamodayanti ca.

Deviddhipattāsi mahānubhāve, Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā, moggallānena pucchitā; Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, Patibbatānaññamanā ahosiṁ; Mātāva puttaṁ anurakkhamānā, Kuddhāpihaṁ nappharusaṁ avocaṁ.

Sacce ṭhitā mosavajjaṁ pahāya, Dāne ratā saṅgahitattabhāvā; Annañca pānañca pasannacittā, Sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ.

Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā.

Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva, Manussabhūtā yamakāsi puññaṁ; Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Paṭhamapatibbatāvimānaṁ ekādasamaṁ.