Dutiyapatibbatāvimānavatthu

“Veḷuriyathambhaṁ ruciraṁ pabhassaraṁ, Vimānamāruyha anekacittaṁ; Tatthacchasi devi mahānubhāve, Uccāvacā iddhi vikubbamānā; Imā ca te accharāyo samantato, Naccanti gāyanti pamodayanti ca.

Deviddhipattāsi mahānubhāve, Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā, moggallānena pucchitā; Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, Upāsikā cakkhumato ahosiṁ; Pāṇātipātā viratā ahosiṁ, Loke adinnaṁ parivajjayissaṁ.

Amajjapā no ca musā abhāṇiṁ, Sakena sāminā ahosiṁ tuṭṭhā; Annañca pānañca pasannacittā, Sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ.

Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā.

Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva, Manussabhūtā yamakāsi puññaṁ; Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Dutiyapatibbatāvimānaṁ dvādasamaṁ.