Dutiyapīṭhavimānavatthu

“Pīṭhaṁ te veḷuriyamayaṁ uḷāraṁ, Manojavaṁ gacchati yenakāmaṁ; Alaṅkate malyadhare suvatthe, Obhāsasi vijjurivabbhakūṭaṁ.

Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.

Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve, Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā, moggallānena pucchitā; Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, Abbhāgatānāsanakaṁ adāsiṁ; Abhivādayiṁ añjalikaṁ akāsiṁ, Yathānubhāvañca adāsi dānaṁ.

Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā.

Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva, Manussabhūtā yamakāsi puññaṁ; Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Dutiyapīṭhavimānaṁ dutiyaṁ.